استفاده از تپ چنجرهای غیر هیجان زده می تواند سطح ولتاژ عملیاتی سیستم قدرت را در هنگام راه اندازی ترانسفورماتور به طور دقیق تنظیم کند. پس از تنظیم موقعیت شیر، مقدار تنظیم ولتاژ مربوطه در طول کار ترانسفورماتور بدون تغییر باقی می ماند. ساده ترین ساختار شیر تنظیم ولتاژ غیر تحریکی این است که سرب شیر ترانسفورماتور را به موقعیتی کمی پایین تر از سطح روغن ترانسفورماتور هدایت کنید و ولتاژ شیر را به صورت دستی از طریق اتصالات پیچ یا دوشاخه های نصب شده روی برد ترمینال تغییر دهید. عیب این سازه این است که در هنگام انجام تغییرات شیر باید روکش جعبه ترانسفورماتور یا روکش دستگیره برداشته شود. با این حال، این یک تغییر دهنده ساده، قابل اعتماد و مقرون به صرفه است. هنگام طراحی ساختار تعویض شیر، مهم است که اقدامات حفاظتی برای دستگاه اتصال انجام شود تا از خطر افتادن مهره‌ها، واشرها و سایر بست‌ها در مخزن سوخت در طول فرآیند تعویض شیر جلوگیری شود. در این مورد، لازم است اقدامات محافظت از میدان الکتریکی هم بر روی کانکتورهای الکتریکی و هم در پایانه های متصل به سیم های شیر انجام شود.
ساختار اکثر تپ چنجرهای غیر هیجان زده شبیه به سوئیچ انتخابگر در تپ چنجر بار است و اجزای مورد استفاده نیز مشابه هستند. با این حال، اگر عملیات تعویض شیر انجام نشود، تماس الکتریکی کنتاکت های انتخاب شده ممکن است گهگاه با مشکلاتی مواجه شود و این مشکل به ویژه در شرایط جریان بالا برجسته می شود. ترانسفورماتورهای مورد استفاده در واحدهای نیروگاهی یک مثال معمولی هستند. این نوع ترانسفورماتور معمولاً فقط زمانی به کار می رود که مجموعه ژنراتور کار می کند و بار در این زمان بسیار پایدار و نزدیک به بار نامی است، بنابراین نیازی به تپ چنجر بار نیست (تجهیزات تپ چنجر بار باعث کاهش قابلیت اطمینان ترانسفورماتور می شود). با این حال، می توان از دستگاه های تپ چنجر غیر هیجان زده برای تنظیم ولتاژ تجهیزات الکتریکی کمکی در نیروگاه در طول عملیات آزمایشی استفاده کرد. برای ترانسفورماتورهای با این ظرفیت، جریان ولتاژ بالا می تواند تا 1300A برسد. برای رفع نیازهای عملکرد بدون عیب، لازم است که مقاومت تماس قطعات اتصال الکتریکی بسیار کم باشد.
اگر مقاومت تماس به اندازه کافی کم نباشد، سطح گرمایش اتصال الکتریکی کربن ترک خورده ایجاد می کند که مقاومت تماس را بیشتر افزایش می دهد. علاوه بر این، مقاومت تماس بالاتر نیز ممکن است باعث ایجاد قوس بر روی سطح تماس شود و در نتیجه کربن بیشتری از سطح تشکیل شود. در نهایت، زمانی که مشکل تا حدی شدید شود، به دلیل سطح عمل حفاظت رله، ترانسفورماتور قطع می شود و باعث می شود که ژنراتور مربوطه از کار بیفتد. به منظور جلوگیری از تشکیل کربن ترک خورده در تپ چنجرهای غیر تحریک شده با جریان بالا، باید فشار تماس کافی بین کنتاکت های سوئیچ حفظ شود و در طول تعمیر و نگهداری معمول در نیروگاه (زمانی که ترانسفورماتور از کار افتاده است)، تپ چنجرهای غیر برانگیخته باید یک بار در سیکل کار شوند یا سطح تماس شیر باید سالی یک بار قبل از وصل شدن به شیر مورد نیاز تمیز شود.
البته در ترانسفورماتورهای توزیعی و صنعتی با ولتاژهای 11kV/0.433kV، 1MV · A یا 2MV · A و کمتر چنین مشکلی وجود ندارد. جریان ولتاژ بالای این ترانسفورماتورها زیر 100 آمپر است. هنگامی که مکانیسم تعویض شیر در زیر سطح روغن قرار دارد، این مقدار جریان برای عملکرد تماس کنتاکت های سوئیچ الزامات بالایی ندارد. بنابراین می توان بر روی این ترانسفورماتورها تپ چنجرهای ساده غیر تحریکی نصب کرد تا تغییرات شیر در حین کار ترانسفورماتور را تسهیل کرده و نسبت ولتاژ بهینه ترانسفورماتور را حفظ کند. با این حال، اگر یک تپ چنجر ساده نصب شده باشد، لازم است هر زمان که تعمیر و نگهداری ترانسفورماتور انجام می شود، تپ چنجر را راه اندازی کرد، که به ویژه برای ترانسفورماتورهایی که در بار کامل یا نزدیک به بار و با دمای بالای روغن کار می کنند، مهم است.
